چی بی پروا حضورم را شکستند . . . (خودت میدونی)

قفس داران سکوتم را شکستند، دل دائم صبورم را شکستند

به جرم با به پای عشق رفتن، پرو بال عبورم را شکستند

 

مرا از خلوتم بیرون کشیدند، چه بی پروا حضورم را شکستند

تمنا در نگاهم موج می زد، ولی رویای دورم را شکستند...!

 

|+|